h1

4 January, 2006

seni gördüm..

dün gece olmaman gereken yerdeydin..

ve o ıslak ayakların..her yere izlerini bırakmış..

ardından hafif bir ay ışığı üstlerine yansıdı..onlardı bana ve öncesinde diğerlerine ,gittiğin yeri gösteren..

neden çıktın kış rengi kafesinden?

durmalıydın..usul usul..sadece..

seni biliyorum..

tek bir ”bilmediğin” için çıktın..tek ”bilmemen” gereken için..

bileklerinden tutuklarında us durdu..ki gelemedim..

o hınç o feveran..hepsi katarlandi.

senden aktıkça ben ağladım..ağladıkça yuttum tüm sesleri..

çünkü ben onlardan korktum..

o sesler öldü içimde çığlık çığlık..

seni anlıyorum..

hakkın olduğuna inandığını haketmediğin görkemsizlikle aldın..

o bez ,üstünde renk değiştirirken,ilk kez sana inandım..

istemine,tutkuna..ne çare ki o gece olmaman gereken yerdeydin..

ay ışıkta yerin soğuk taşlara olmamalıydı..yerin kış rengi kafesin..

canın..yanık yanık..

ve artık…seni duyamıyorum..

o gören sesini koyu koyu..

ve seni göremiyorum sağır aksak..

sana dokunamıyorum titreyerek,acı acı..

dün gece olmaman gereken yerdeydin..

seni o yerden çekemedim..seni din’letemedim..dindiremedim..

şimdi gittin..

kafes hala kış ve artık münferit..

arda kalan.. ve üstü..geç..

e>

h1

Hello world!

14 December, 2005

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!